domingo, 19 de enero de 2014

ONÍRICA

Nun lo sentí velea
y eso qu'anueche tuvi un suaño
nin esperté sudáu nin inquietu.

Caminábamos al llau d'un caxón,
yera yo'l que taba muertu.

Ellí namá tú,
yo
y l'allegría del nuesu tiempu

No hay comentarios:

Publicar un comentario